Ana sayfa / Kültür / Sözlük

Of ağzı sözlüğü

Doğu Karadeniz ağzının Of ve çevresinde yaygın sözcükleri ile başlıca ses ve çekim özellikleri. Aranabilir, kategorilere ayrılmış bir giriş derlemesi.

Ağzın yeri

Of'ta konuşulan ağız, Türkiye Türkçesinin Doğu Karadeniz ağızları grubunda yer alır. Trabzon'un doğu ilçeleri ile Rize'nin batı ilçeleri arasında belirgin bir süreklilik vardır; Of, bu sürekliliğin ortasındadır.

Sık karşılaşılan bir yanılgıyı burada da tekrarlamak gerekir: Of ağzı Lazca değildir. Sözvarlığında Lazca, Rumca ve Gürcüce kökenli sözcükler bulunur, ancak yapı — ses uyumu, ekler, cümle dizimi — bütünüyle Türkçedir. İlçede yaygın bir Lazca konuşurluğu da bulunmaz.

Ağzın bir başka özelliği, köyden köye değişkenliğidir. Aynı sözcüğün Solaklı ve Baltacı havzalarında farklı söylenmesi olağandır; bu nedenle aşağıdaki liste bir standart değil, bir ortalama sunar.

Ses özellikleri

Ağzı ölçünlü Türkçeden ayıran başlıca ses olayları şunlardır.

  • Ünlü daralması. Geniş ünlüler dar söylenir: geliyor → geliyi, diyor → diyi.
  • Söz başı yumuşaması. k sesi sıkça g, t sesi d olur: kalk → galk, taş → daş, kaldirik → galdirik.
  • Ünsüz ikizleşmesi. Bazı sözcüklerde orta ünsüz çiftlenir: aşağı → aşşağı, yukarı → yukkarı.
  • Orta hece düşmesi. Vurgusuz heceler eriyip gider: orada → orda, buraya → buraa.
  • Ses düşmesiyle birleşme. camiye → cameye, gideceğim → gidecem.

Çekim özellikleri

Ağzın en tanınır tarafı fiil çekimindedir. Aşağıdaki üç özellik, bir cümleyi duyar duymaz yöreye yerleştirmeye yeter.

Belirleyici çekim biçimleri
ÖzellikÖlçünlü TürkçeOf ağzı
Şimdiki zaman ekigidiyorumgideyrum
Birinci çoğul şahısgiderizgideruk
Ek fiilin geçmiş zamanıvardıvaridi
Soru ekigeldin mi?geldun?
İkinci tekil şahısne yapıyorsunnapayrsun

Soru ekinin düşmesi özellikle dikkat çekicidir: soru anlamı ek yerine tonlamayla taşınır. Bu, yazıya geçirildiğinde kaybolan bir özelliktir; metinde geldun ile geldun? aynı görünür.

Yönelme ve bulunma eklerinin yer değiştirdiği kullanımlar da görülür. Bu, ağzın "hatalı" olduğunu değil, ekleşme mantığının farklı çalıştığını gösterir.

Sözvarlığının katmanları

Sözvarlığı, ilçenin nüfus tarihinin dil düzeyindeki aynasıdır. Dört katman ayırt edilebilir.

  • Türkçe temel. Ağzın gövdesi; ekler, zamirler, sayılar ve temel eylemler.
  • Rumca kökenli sözcükler. Ağırlıklı olarak bitki, kap-kacak ve yer adlarında. Fetih öncesi nüfus katmanının izi.
  • Lazca ve Gürcüce kökenli sözcükler. Daha çok doğu kesimde; yer adlarında yoğun.
  • Arapça ve Farsça kökenliler. Medrese geleneğinin etkisiyle, dinî ve hukukî alanda ölçünlü Türkçeden daha yoğun.

Aynı katmanlaşma, mahalle adları listesinde çok daha somut biçimde görülebilir: altmış sekiz yerleşimin eski adları, bu dört katmanın hangi vadide ne kadar yer tuttuğunu doğrudan gösterir.

Sözlük

Aşağıdaki liste bir ağız atlası değil, giriş niteliğinde bir derlemedir. Sözcüklerin bir bölümü Doğu Karadeniz'in geniş bir kesiminde ortaktır; bir bölümü ise Of–Çaykara hattında yoğunlaşır. Kutuya yazarak sözcük ya da anlam arayabilir, üstteki düğmelerle kategoriye göre süzebilirsiniz.

Katkı çağrısı Sözlük açık uçludur. Eksik bulduğunuz veya farklı bildiğiniz bir sözcük varsa iletişim sayfasından köy adıyla birlikte iletebilirsiniz; kaynağı belirtilerek eklenir.